First Sunlight in the Morning

"konnichiha สวัสดีครับทุกคน"

ปราบเอ่ยทักทาย หลังจากต้นไม้สั่งให้ทุกคนนั่งลงได้...

หากแต่สายตาของเหล่านักเรียนในคาบเรียนภาษาญี่ปุ่นที่
กลับไม่ได้กลับไปยังสิ่งที่ตนสนใจอยู่ก่อนที่ครูจะเข้าห้องมา
แต่กลับพุ่งไปหากระจาดในมือปราบ ที่ดูเหมือนจะใส่อะไรอยู่ในนั้นเต็มไปหมด

"ของแปลก" ที่ผิดจากปรกติ ทำให้สายตาของเหล่านักเรียนพากันมองตาม
ดูเหมือนจะใส่อุปกรณ์เครื่องเขียน ปากกาเมจิกสีต่างๆ รวมทั้งไปษณียบัตรเปล่าๆอีกจำนวนหนึ่ง...

นี่ครูเขาคิดจะให้ทำอะไรกันล่ะเนี่ย??

ขณะที่กำลังจะเริ่มเดากันไปต่างๆนานา ปราบก็เขียนตัวอักษรขึ้นบนกระดานเสียก่อน

年賀状　ねんがじょう　(เน็นงะโจ)

"เน็นงะโจ"  ปราบอ่านสิ่งที่เขียน ก่อนจะขยายความต่อไป

"การ์ดปีใหม่ครับ ผมเห็นว่าใกล้จะปีใหม่แล้ว เผื่อใครจะเอาไปเขียนให้เพื่อนๆหรือคนรู้จัก"

ครูวิชาภาษาญี่ปุ่นแจกกระดาษ A4 ที่ตีกรอบเลียนแบบไปรษณียบัตรส่งไปรอบๆห้อง


"ปรกติช่วงก่อนปีใหม่ คนญี่ปุ่นนิยมส่งการ์ดอวยพรที่เรียกว่าเน็นกะโจว โดยเริ่มส่งได้ตั้งแต่ต้นเดือน
ธันวาคม แล้วทางไปรษณีย์จะรวบรวมนำส่งให้ผู้รับในเช้าวันที่ 1 มกราคมครับ"

ปราบอธิบาย

"บนเน็นกะโจว ก็จะเป็นข้อความอวยพร ก็คล้ายๆกับเวลาเราอวยพรปีใหม่นั่นแหละครับ"

ว่าแล้วปราบก็เขียนข้อความลงบนกระดาน

新年　明けましておめでとうございます。
(ชินเน็น อาเคมาชิเต๊ะ โอเมเดโทโกะไซมัส)

"ขึ้นปีใหม่ ขอแสดงความยินดีด้วยครับ"

今年も　よろしく　お願いいたします。
(โคโทชิโมะ โยโรชิขุ โอเนไงอิตาชิมัส)

"ปีนี้ก็ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยครับ"

แล้วปราบก็อธิบายต่อไปถึงการตกแต่งลวดลายบนไปรษณียบัตร ซึ่งนอกจากจะวาดเป็นลวดลาย
เกี่ยวกับปีที่กำลังจะมาถึง ก็ยังอาจจะวาดเป็นรูปนกกระสา หรือภูเขาไฟฟูจิ ซึ่งเป็นสิ่งมงคลก็ได้

"หรือจะถ่ายรูปตัวเองแล้วมาตัดต่อลงบนไปรษณียบัตร เดี๋ยวนี้ก็เป็นที่นิยมมากขึ้นครับ
การตกแต่งเน็นกะโจ ไม่ค่อยมีกฏตายตัวเท่าไหร่ ก็ขึ้นอยู่กับคนส่ง

แต่ที่ต้องระวังก็คือเราจะไม่ส่งเน็นกะโจให้กับคนที่อยู่ในช่วงไว้ทุกข์ครับ"

"ครูคะ..." เสียงแผ่วของโคลเวอร์ดังขึ้นพร้อมกับมือน้อยๆที่ยกขึ้นอย่างกล้าๆกลัวๆ

"ครับ นิชาภา"

"แล้ว...แล้วถ้าเผลอส่งไปโดยที่ไม่ทราบล่ะคะ"

"ถ้าแบบนั้นก็ส่งข้อความไปขอโทษทีหลังได้ครับ ไม่เป็นไร"

"แล้วแบบนี้คนที่อยู่ในช่วงไว้ทุกข์ส่งเน็นกะโจไม่ได้เหมือนกันน่ะสิครับ?"

คราวนี้เป็นเสียงของต้นไม้ที่ถามขึ้น

"ก็เหมือนกับบ้านเรานั่นแหละครับ ช่วงไว้ทุกข์ก็ไม่ควรทำอะไรรื่นเริงอย่างกินเลี้ยงใช่ไหมล่ะครับ?

เน็นกะโจอาจจะไม่ใช่อะไรยิ่งใหญ่ขนาดนั้น แต่ในแง่ความรู้สึก จะให้ส่งบัตรอวยพรที่มีเนื้อหารื่นเริง
ในช่วงที่ไว้ทุกข์ก็คงไม่เหมาะสมเท่าไหร่น่ะครับ"

"โห...ลึกซึ้ง..." เห็ดหยินพูดรำพึงขึ้นมา

ปราบยิ้ม นึกถึงตัวเองที่เคยคิดคล้ายๆกับหยิน เมื่อตอนที่ได้รับการสอนเรื่องนี้จาก'โอก้าซัง' หรือ
'คุณแม่' อีกคน

"เอาล่ะครับ งั้นมาลองเขียนกันดู"

ว่าแล้วปราบก็ให้ทุกคนลองเขียนประโยคตัวอย่างลงบนกระดาษ A4ที่เตรียมมา


"หลังจากเขียนแล้ว ตามปรกติเราจะลงวันที่เป็นวันที่1มกราคมของปีใหม่ครับ"

ปราบอธิบายเมื่อทุกคนเขียนข้อความอวยพรกันเสร็จแล้ว

"ส่วนปี ปรกติจะเขียนเป็นปีแบบญี่ปุ่น ซึ่งนับตามปีที่สมเด็จพระจักรพรรดิขึ้นครองราชย์ครับ
อย่างปีนี้ ปีเฮย์เซย์ (平成)ที่20  ปีหน้าก็ปีที่21 (二十一年) ครับ"

平成二十一年元旦

"ส่วน  元旦 อ่านว่า 'กันตัน' (がんたん) หมายถึงวันขึ้นปีใหม่(วันที่1ของปี)ครับ"

************************************

แถม....

"ครูครับ แล้วเขียนเสร็จแล้ว ทำไงต่อดีครับ?"

ต้นไม้ถามขึ้น หลังจากปราบตรวจดูส.ค.ส. ของทุกคนในห้องครบแล้ว

"ก็......"  ปราบนิ่งไปนิดหนึ่ง  "แลกกับคนใกล้ๆก็แล้วกันครับ"

คนใกล้ๆ...

คนใกล้ๆ......

 
ปราบกระพริบตาถี่ๆด้วยความไม่แน่ใจว่าตัวเองพูดอะไรผิดไปรึเปล่า....

เพราะตอนนี้นิชาภากับปรเมศกำลังออกอาการผิดปรกติ...มากๆเลยล่ะ....

 

Fin.(?)

************************************

สรุป

-  สอนการเขียนส.ค.ส.อวยพร

-  ท้ายคาบ ปราบโยนระเบิดไม่รู้ตัว ด้วยการบอกให้นักเรียนแลกส.ค.ส.กับเพื่อนที่อยู่ใกล้ๆ

- ใกล้ยังไงดูในแผนผังที่นั่งด้านบน

************************************

อีกหน่อย...

"ครูคะ แล้วครูไม่ไปงานปีใหม่ที่อินทรีจัดเหรอคะ?" เห็ดหยินถาม

"เอ้อ...ครับ..." สีหน้าของครูผู้สอนเคร่งขรึมขึ้นมาทันที

"พอดีผมมีธุระน่ะครับ...ไม่ทราบว่าอินทรีจะจัดงานวันนั้น ไม่งั้นก็คงตอบรับก่อนแล้ว...."

"อินทรีคงไม่โกรธหรอกค่ะครู ก็ครูมีธุระนี่คะ"

หนูโคลเวอร์พยายามพูด เมื่อเห็นครูของตนทำหน้าเครียด...

"...ฝากขอโทษอินทรีอีกรอบก็แล้วกันนะครับ...."

************************************

- ปราบไปงานปีใหม่ที่อินทรีจัดไม่ได้ค่ะ

- และเจ้าตัวก็เสียดายมากด้วย แต่ก็รับปากกับทางนั้นไปแล้ว

- "ทางนั้น" ก็คือชินค่ะ ชินมาชวนปิ่นกับปราบให้ไปงานเลี้ยงของบริษัทที่ระยอง

- สรุปก็คือวันที่ 31 ปราบจะอยู่ที่ระยอง โดยที่เจ้าตัวก็ไม่ค่อยอยากไป แต่เห็นแก่ปิ่นค่ะ

- ฝากขอโทษอินทรีไว้ที่เอ็นทรี่นี้ด้วยค่ะ